آينده را با چه ابزارهايي مي‌توان ساخت؟

نوشته: سيد عليرضا حجازي 

اين پرسش براي بسياري از علاقمندان امور آينده مطرح بوده است:  "با استفاده از چه ابزار و وسايلي مي‌توان آينده را ساخت؟" پاسخ به اين پرسش در پرتوي دانش و مباني نظري آينده پ‍ژوهي ميسر است، اما بايد در نظر داشت آنچه در قالب مفاهيم نظري مطرح مي شود تا رسيدن به عمل و شكل و ماهيتي كاربردي فاصله زيادي در پيش دارد. از اين رو ضروري است آگاهي از ظرفيت ها و شرايط محيطي را همواره جزء جدايي ناپذير مباني نظري آينده پ‍ژوهي بدانيم و بپذيريم كه بسياري از مفاهيم نظري ممكن است تا مدت ها در قالب مفاهيم و ايده هاي نظري باقي بمانند. افراد، سازمان ها و جوامع هر يك گنجايش منحصر به فردي دارند و براي محقق ساختن "آينده مطلوب" بايد پيش از هر چيز اين ظرفيت ها را در نظر بگيريم. بديهي است ظرفيت هاي مطلوب همواره وجود ندارند و شايد حتا دسترس ناپذير نيز باشند. بنابراين، ظرفيت سازي بايد به عنوان گام نخست در مسير ساختن آينده در نظر گرفته شود. اگر ظرفيت لازم براي تغيير به وجود آيد، در آن صورت مي‌توان آينده را ساخت. بر اين اساس شناخت، تحليل و رفع عوامل مقاوم در برابر تغيير پيش شرط اساسي ظرفيت سازي است. بدون ايجاد ظرفيت هاي لازم نمي‌توان آينده را محقق ساخت.

آینده شگفت انگیز فناوری های ترکیبی

نوشته: سید علیرضا حجازی

 

مجله تایم این هفته با درج مطلب علمی جالبی خوانندگان خود را شگفت زده کرد. داستان از این قرار است که یک گروه پژوهشی به سرپرستی دانشمندی به نام "آمیت لعل" در دارپا (آژانس پروژه های پژوهشی پیشرفته دفاعی ایالات متحده) سرگرم فعالیت بر روی گونه جدیدی از فناوری های ترکیبی هستند که بسیار شگفت انگیز به نظر می رسد. لعل و همکاران او ریزتراشه های بسیار کوچک مجهز به ردیاب های جی. پی. اس را درون بدن لاروها یا همان کرم های حشرات به ویژه حشرات بالدار و به اصطلاح پرنده تعبیه و جاسازی می کنند و پس از رسیدن حشره به مرحله بلوغ از آن برای انجام ماموریت های ويژه مانند گشت زنی و پایش محیطی استفاده می کنند.

ثبت هویت دیجیتال بر دیوارهای تمدن سایبر

نوشته: سید علیرضا حجازی

 

مجموعه آثار الکترونیکی که در دوران معاصر توسط یک فرد در محیط سایبر تولید شده و انتشار می یابند، هویت دیجیتال او را در این محیط می سازند. فضای سایبر در آینده به مثابه یکی از تمدن های شکل گرفته بر روی زمین در نظر گرفته خواهد شد و آثار برجای مانده بر دیوارهای آن یادآور کوشش جمعی نسلی از بشر خواهد بود که با ابداعی به نام "رایانه" سرنوشت نسل های بعدی را رقم زدند. ارتباط تنگاتنگ آثار دیجیتال با شاخص های فکری و اندیشه فرد سبب می شود تا بخشی از شناختی که از او پیدا می کنیم، متاثر از برداشت شخصی ما از این آثار باشد. بدیهی است نوشته ها و آثار الکترونیکی پدید آمده توسط فرد ممکن است نتواند ابعاد شخصیتی او را به طور کامل برای ما آشکار سازد، اما تصویر کلی برآمده از آرا و دیدگاههای او را در ذهن ما ترسیم می کند و هویتی را برای ما قابل شناسایی می سازد که می توان از آن به عنوان "هویت دیجیتال" یاد نمود. در نگاهی فراتر در می یابیم که مجموعه این هویت های دیجتال سازنده "تمدن سایبر" خواهند بود.